Իմ դիտարկումները գրական ֆիլմ, կինոպոեզի նախագծերի մասին
Առաջարկում եմ դիտել հետևյալ նյութերը.
http://www.youtube.com/watch?v=EK6JUHBq19Y
http://elenmkrtchyan.blogspot.com/2013/01/blog-post.html
http://astghikmarkosyan.wordpress.com/2013/02/01/%D5%BF%D5%A5%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6-%D6%86%D5%AB%D5%AC%D5%B4/
http://astghikmarkosyan.wordpress.com/2013/02/23/%D5%A1%D5%B6%D5%A2%D5%A1%D5%B6-%D5%B0%D5%B8%D6%82%D5%BC%D5%AB%D5%B6-%D6%86%D5%AB%D5%AC%D5%B4/
http://liamovsisyan.blogspot.com/2013/03/blog-post.html
Ժամանակակից դպրոցը կարիք ունի արվեստի ինտեգրման: Միօրինակ և միապաղաղ ուսումնական պրոցեսը հարստանում է մշակութային «ընդմիջումներով» : Երբ աշակերտը փորձում է կինոֆիլմ ստեղծել կամ թատերական ներկայացում բեմադրել, ապա մտնում է արվեստի բազմաբովանդակ աշխարհ: Այն հղկում է միտքը, ձևավորում աշխարահայացք, նպաստում է բազմակողմանի կրթությանը: Անհատը ստեղծագործում է, մտածում, գտնում հասանելի դարձնելու ճանապարհը: Մեր բեմադրությունները, ֆիլմերը ավանդական և նոր մտածողության համադրություն են: Սովորողները փորձում են նոր մեկնաբանություններ տալ դասական թեմաներին, նոր շունչ հաղորդել նյութերին՝ պատմական, ազգային: Մերօրյա դպրոցը արվեստի մի շարք ճյուղերի ներմուծման անհրաժեշտություն ունի: Հանրապետությունում առանձնանում է մեր կրթահամալիրը: Այստեղ ուսումնական առօրյան ուղեկցվում է ինտեգրված տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ: Պար, երգ, երաժշտություն, կինո, նկարչություն և արվեստի մի շարք ճյուղեր մշտապես կազմել են կրթահամալիրի ստեղծագործական առանցքը: Դրանք երբեք չեն խանգարում դասապրոցեսին: Այդ ամենը ստացվում է ճկուն անցումներով: Իմ տեսանկյունից կինոֆիլմեր ստեղծելը՝ աշխատատար պրոցես են: Ես փորձում եմ իմ ծանրաբեռնված առօրյայում գտնել որոշակի ժամանակահատված և տրամադրել ստեղծագործական աշխատանքին: Նաև նկատելի է, որ այն պահանջում է նաև ձիրք, որոշակի պատրաստվածություն: Արվեստը պահանջում է սեր և նվիրում: Հետևաբար այդ գործին կարող են մասնակցել հետաքրքրված, տեղեկացված, սիրող անձնավորություններ:
Առաջարկում եմ դիտել հետևյալ նյութերը.
http://www.youtube.com/watch?v=EK6JUHBq19Y
http://elenmkrtchyan.blogspot.com/2013/01/blog-post.html
http://astghikmarkosyan.wordpress.com/2013/02/01/%D5%BF%D5%A5%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6-%D6%86%D5%AB%D5%AC%D5%B4/
http://astghikmarkosyan.wordpress.com/2013/02/23/%D5%A1%D5%B6%D5%A2%D5%A1%D5%B6-%D5%B0%D5%B8%D6%82%D5%BC%D5%AB%D5%B6-%D6%86%D5%AB%D5%AC%D5%B4/
http://liamovsisyan.blogspot.com/2013/03/blog-post.html
Ժամանակակից դպրոցը կարիք ունի արվեստի ինտեգրման: Միօրինակ և միապաղաղ ուսումնական պրոցեսը հարստանում է մշակութային «ընդմիջումներով» : Երբ աշակերտը փորձում է կինոֆիլմ ստեղծել կամ թատերական ներկայացում բեմադրել, ապա մտնում է արվեստի բազմաբովանդակ աշխարհ: Այն հղկում է միտքը, ձևավորում աշխարահայացք, նպաստում է բազմակողմանի կրթությանը: Անհատը ստեղծագործում է, մտածում, գտնում հասանելի դարձնելու ճանապարհը: Մեր բեմադրությունները, ֆիլմերը ավանդական և նոր մտածողության համադրություն են: Սովորողները փորձում են նոր մեկնաբանություններ տալ դասական թեմաներին, նոր շունչ հաղորդել նյութերին՝ պատմական, ազգային: Մերօրյա դպրոցը արվեստի մի շարք ճյուղերի ներմուծման անհրաժեշտություն ունի: Հանրապետությունում առանձնանում է մեր կրթահամալիրը: Այստեղ ուսումնական առօրյան ուղեկցվում է ինտեգրված տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ: Պար, երգ, երաժշտություն, կինո, նկարչություն և արվեստի մի շարք ճյուղեր մշտապես կազմել են կրթահամալիրի ստեղծագործական առանցքը: Դրանք երբեք չեն խանգարում դասապրոցեսին: Այդ ամենը ստացվում է ճկուն անցումներով: Իմ տեսանկյունից կինոֆիլմեր ստեղծելը՝ աշխատատար պրոցես են: Ես փորձում եմ իմ ծանրաբեռնված առօրյայում գտնել որոշակի ժամանակահատված և տրամադրել ստեղծագործական աշխատանքին: Նաև նկատելի է, որ այն պահանջում է նաև ձիրք, որոշակի պատրաստվածություն: Արվեստը պահանջում է սեր և նվիրում: Հետևաբար այդ գործին կարող են մասնակցել հետաքրքրված, տեղեկացված, սիրող անձնավորություններ:
